پیدا





کمی خسته کمی تنها

درخواست حذف اطلاعات

سلام

داشتم فکر می ما تو روز حرفایی که میزنیم چند درصدش حرفای خودمونه ؟ یعنی حرفایی ک ذهن ما ساخته و دوست داره گفته بشه و رشد کنه ؟ فکر نمیکنم مقدارش زیاد باشه و این محدود به یکی دو روز و امروز و دیروز نیست .. فکر میکنم چقدرش باهامون مونده و چقدرش فراموش شدن ؟ .. و ما چقدر از چیزی که دوست داشتیم باشیم فاصله داریم و باز با تمام اینها هنوز خودمونو دوست داریم... میدونی گاهی نمیدونم چی میخوام و نمیدونم چیکار باید م برای فهمیدن و داشتن چیزی که خالی وجودمو پر کنه.. زمان نمیگذره پناهمون میشن ایی که زمان رو کنارشون کمتر حس میکنی و اما درمانی نیست انگار... انگار یکی از حرفایی که سالها پیش بیخ گلوم بود و نگفتمش و فراموش شده برگشته و اینبار شکل نمیگیره و کلمه نمیشه... گاهی فکر میکنم ما هزار سال پیش وسط اقیانوس بزرگ رها شدیم و تمام این سالها فقط تونستیم یاد بگیریم چطوری زنده بمونیم .. نمیدونیم چی میخواییم و چطور باید بخواییم و چجوری بهش برسیم... گاهی یک امکان که زندگی میده به آدم یک وجوده که برات زندگی میسازه... یک امکان مثل تو که عشق رو میسازی.. همین