پیدا





امید

درخواست حذف اطلاعات

سلام

دوست داشتن بزرگه خیلی خیلی بزرگ و وقتی به شخص معطوف میشه اب میشه و به یاس میرسه چون دگ ساخته نمیشه.. ما دارایی هامون تو هر سنی که باشیم کمه و وقتی بخواییم تمامش رو ج ساختن دنیایی برای شادی ی مطمئنن مایوس کننده س.. چون جاهای خالی زیادی میمونن که ذهن نمیسازتشون و پوچی خارق العاده ای بهت میدن که میشه تا ته عمر مسخش بود و دوسش داشت... فکر میکنم اگر بتونم دووم بیارم و از این سیاهی شبگون موهات که خالق تمام این پوچی اعتیاد آور حیات تو سرزمین تو برگردم .. میتونم دوست داشتن بزرگتری بسازم که این یاس عقب تر بشینه و زندگی وسعت بیشتری بگیره.. خالق همه چیز ماییم و وقتی از خودمون کوچ میکنیم سمت مخلوق دلمون خ میخواد شکل خودمون باشه و ادامه بده و بسازه و بسازه.. ما تو خیال خالق که بعد کوچ ما دگ نیست و وجود نداره تمام پوچی اطرافمون رو میپرستیم و با اشک که از منشا نا معلومی میجوشه هر روز تطهیرش میکنیم.. اگر بتونم برگردم مطمئنم دنیای قشنگتری برات میسازم .. میدونم یکروز میای حتی اگر تمام سال گفته باشی هرگز تو هفته ای که گذشت بهترین حالم وقتی بود که سر کار غروب رو تماشا و اشکام کم کم میومد برات تعریفش میکنم بعدن آهنگ شکوه محسن نامجورو گوش میدم